Love is enough

Sun is shining – and feeling blue

So alone – just wanna be with you

One instead of two – therefor leaving you

 

to find someone – who is special enough

not me – because love is just all I have to give

 

Love is enough

kiezen en verliezen

Wit, zwart,kleur? Kleed, rok, jeans? High heels of comfi-plat? Fruitontbijtofsnelchocola? In welke auto stap je straks, veelkofferruimte-op-wielen of mag het een beetje rijplezier zijn? Of ecovoetprinttreintramfietsje? Naast wie werd je wakker? Door wie werd je wakker? Waar lig je van wakker? Waar staat je bed en waar ga je straks naar toe? Wie bel je zomaar even? Met wie spreek je af voor een BBQ, een weekendje? Je kiest je constant rot. Zelfs niet kiezen, is een keuze die je ook ergens brengt. Hopelijk waar je wil zijn. Er is geen ontkomen aan. Dus je kan het maar beter verdomd goed doen, kiezen.

Want je kiest of verliest je leven bij elkaar.

Choose life

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Choose life – PF Project

[And hey sometimes … It’ s ok to feel sad ]

 

Taboe-larasa

Letsgetitoveranddonewith. Shall we.

 

Hoe idioot is het om 30 jaar oude rommel mee te sleuren?

Netjes en stofvrij opgeslagen in de zolder van mijn hoofd.

Het vertikt het om schattig retro te worden, zoals andere dingen wel terug hip worden.

Het valt buiten de categorie eersteknuffelbeernostalgischoud.

 

Het slijt ook niet gewoon weg. Niet zoals ik had gedacht: “met ouder worden, wordt het wel beter”.

Net door zelf ouder te worden, kan ik er écht niet bij.

Ik ben er een stukje door dood gegaan.

Om erna nog liever te leven.

 

Hoekoniegodverdomme?

Ik wens hem niet meer dood, ik wens hem niets meer.

Cleaning time, maar de spons erover?

Don’t think so. Vergeten lukt niet.

Nooit.

 

En elke keer de pers vindt dat er weer es een pedo-incest verhaaltje moet gebracht worden,

is heel even opnieuw een beetje sterven van binnen.

Kan een of andere copywriter er ook es een woord voor verzinnen dat de lading wat beter ‘dekt’?

Zo net een beetje minder klinisch?

Kinderlevenverkloter?

Zoiets?

 

Ik ben gestopt te wensen dat hij er nooit was geweest

omdat – o onmogelijke paradox – ik er dan ook niet zou zijn geweest.

Wat ik zelf – das toch al één iemand – toch wel jammer had gevonden.

Want ik wil leven, ik leef en ik zal geleefd hebben.

mijn beste vriend

Ik hoor je wel. Maar ik zie je niet.

Ik zie je niet. Maar ik kan je bijna voelen.

Je zit in mijn hoofd. Ik krijg je er niet uit.

Ik heb je nodig. Als water. Als zon.

Als jij er bent, is alles goed.Mijn lieve vriend.

Dus ok, ja.  Jaaaa, zei ik. Echt?  écht, ja.

Je mag terug. Mijn beste vriend zijn.

Schrijf me. Alles of niets en niets er tussenin.

Wacht effe, waaaacht…. Zei je nu, alles???? Ben je gek?

Ja. Fuck. Ik kan niet anders. Ik heb je nodig. Als water. Als zon.

Het is wat het is.  Het is nooit anders geweest.

Jij en ik. Ik en jij.  We hebben elkaar nodig. Als water. Als zon.

Je bent wie ik ben. Lieve vriend.

En uiteindelijk wat maakt het uit.  Alles blijft. Zoals altijd.

Tussen jou en mij.

LouisLouise

Konden alle Louis maar in Louises veranderen. Wat een geschenk zou dat zijn voor de wereld, de vrouw in het algemeen en mij in het bijzonder.

Knettergek word ik ervan, absurde op simpele ratio aangestuurde wezens, niet in staat iets te beslissen als het niet zo meetbaar is als 1 plus 1 twee is. Betweterig berekend en tegelijk o zo onberekenbaar. Een leeg buikgevoelloos bestaan.

De meest cruciale beslissingen in het leven neem net je op gevoel: een lief, een partner, een huis. Kinderen.  Alle levenslange richtinggevende keuzes. De mooiste, de prachtigste, de meest intense momenten vol innige vreugde, diep verdriet, hartstochtelijke passie. Er voor gààn. Echt zijn. Authentiek. Tiens, niet toevallig het nieuwste congresthema, nu een vrouw aan het hoofd staat?

De marsmannen, bijna krijg je er medelijden mee. Wat ben ik blij dat ik alleen maar sterke xx-jes ben en de y-zwemmers het niet haalden. Man, wat ben ik blij dat ik een vrouw ben.

zon

als ik kon, plukte ik de zon

’t heeft niet echt zin, het is niet alsof ik er iets bij win

gewoon een spontaan en gek gebaar

zomaar

 

Flard uit een langvervlogen studententijd, dagen vol onschuldige zorgeloosheid. Op de bank gekrabbeld, met professor Vermeersch als achtergrondmuziek. Hoe geluk in een klein hoekje kan schuilen. Mss moeten we maar weer wat meer op tafels schrijven. Mss is dit wel mijn upgedate variant van die tafel…

Paradox

  • Ik wil niet moe zijn maar ik ben doodop
  • ik wil vol energie zijn maar ik ben het niet
  • ik wil geen schulden maar ik moet wel
  • ik wil graag kinderen, maar we hebben er geen
  • ik wil niet huilen maar ik doe het toch
  • ik wil genieten maar het lukt me – even – niet
  • ik wil slapen maar ik word er zo moe van

Op een onbewoond eiland, daar zou ik willen zijn.

  • Kalender

    • september 2016
      M D W D V Z Z
      « Okt    
       1234
      567891011
      12131415161718
      19202122232425
      2627282930  
  • Zoeken